| 個人檔案♥•[D]eath`Z•♥相片部落格清單 |  工具  說明 |
|
26 November ... ความสุขที่ได้รัก ...คุณอาจจะผ่านความรักมามากมาย แต่หากคุณไม่เข้าใจในความรัก
คุณก็จะได้ชื่อว่า ไม่เคยได้รักเลยก็ว่าได้ เรื่องราวที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้ ตอนจบของเรื่องนั้นจะพบกับความสุข แต่เป็นความสุขที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน มันเป็นแค่ความทรงจำที่ดี... ... ... ฉันเป็นนักศึกษาของวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ซึ่งใกล้จะจบอนุปริญญาในเร็วๆ นี้ ฉันได้รู้จักกับคนที่ฉันรักในวันรับปริญญาของพี่ชายฉัน ตอนนั้นฉันก็ไม่คิดอะไรมากไปกว่าเค้าเป็นเพื่อนพี่ชายฉัน และแอบชอบฉันมากนานแล้วด้วย แต่เมื่อฉันรู้ว่าเค้าเป็นนักเรียนนายร้อย ฉันก็เลยลองคบกับเค้าดู การคบกันระหว่างเรานั้น ได้พัฒนาจากความเป็นเพื่อนมาเป็นแฟนกันเร็วมาก เค้าดีกับฉันมาตลอด แคร์ฉันเข้าในฉันเสมอมา โทรหาฉันได้เกือบทุกชั่วโมงก็ว่าได้ เราคบกันได้นานพอสมควร ฉันก็แพ้ใจเค้าจริงๆ มาถึงตอนนี้ฉันจึงรู้สึกว่า ฉันหลงรักเค้าแล้ว ทุกอย่างไปได้ดีมากระหว่างเรา และแล้วเราสองคนก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน และมันก็ยิ่งทำให้ฉันรักเค้ามากยิ่งขึ้น รักโดยที่ไม่มีข้อแม้หรือเงื่อนไขใดๆ ถ้าตอนนี้ถ้าเค้าไม่เป็นนักเรียนนายร้อย ฉันตอบได้อย่างเต็มปากเลยว่า ฉันยังรักเค้าเช่นเดิม เพราะสิ่งสำคัญมันอยู่ที่เรา 2 คน ไม่ได้อยู่ที่ฐานะหรือสถาบันที่เราศึกษาเลย แต่หลังจากนั้นประมาณ 1 ปีที่เราคบกัน เรา 2 คนก็เริ่มมีความเห็นไม่ตรงกันเลย และมักจะทะเลาะกันบ่อยมาก ฉันไม่รู้ว่าเพราะฉันห่วงเค้ามากไป หรือเพราะว่าเราห่างกัน หรือเค้าไม่แคร์ฉันแล้ว ฉันมักจะโทรถามเค้าเสมอว่าอยู่ไหน ทำอะไร อาจจะดูจูจี้ขี้บ่นก็จริงแต่ฉันห่วงเค้ามากจริงๆ ฉันมักจะแอบมานั่งน้อยใจทุกครั้งที่รู้สึกเหมือนว่าเค้าเปลี่ยนไปจากเดิม เค้าเคยโทรหาฉันวันละหลายๆ ครั้ง ก็เปลี่ยนมาโทรหาแค่วันละครั้ง อาจเพราะว่ากฎระเบียบโรงเรียนเค้าเข้มงวดขึ้น หรือว่าอะไรก็ตาม ยังไงฉันก็ยังรับได้ ได้คุยกันวันละครั้งก็ดีกว่าไม่ได้คุยกันเลย เรา 2 คนก็ยังรักษาน้ำใจกันมาเรื่อยๆ จนวันหนึ่ง ซึ่งหากย้อนกลับไปได้ฉันจะไม่ให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเลย เราทะเลาะกันครั้งใหญ่ ฉันเคยเป็นคนพูดเพราะก็พูดจาหยาบคาย ทั้งๆ ที่รู้ว่าเค้าไม่ชอบคนพูดจาหยาบคาย ฉันมักชอบประชดประชันเค้า และชอบบอกเลิกเค้าเสมอ ทุกครั้งที่ฉันพูดแบบนี้เค้ามักจะเงียบและถามฉันเสมอว่า ”คิดดีแล้วเหรอที่พูด พี่เสียใจนะที่พูดแบบนี้ ” ไม่ใช่แต่เค้านะที่เสียใจฉันเองที่พูดก็เสียใจไม่แพ้กัน แต่ไอ้นิสัยที่เลวๆ ของฉันนี้แหละมักจะตอบกลับไปว่า ”เมื่อไม่เข้าใจกันแล้ว จะอยู่ไปทำไมเลิกกันนะดีแล้ว” เค้าจะมักเงียบไปและตอบกลับมาว่า ให้อารมณ์ดีแล้วค่อยคุยกันไหม แต่วันนี้ไม่เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ฉันพูดแบบเดิมแต่.. เค้าตอบกลับมาว่า “ในเมื่อไม่เข้าใจกัน วันนี้ไม่เลิกวันหน้าเราก็ต้องเลิกกัน“ ฉันไม่คิดเลยว่าคำพูดนี้จะออกมาจากปากของเค้า น้ำตาฉันมันเริ่มไหลออกมาตอนไหนไม่รู้ ฉันได้แต่ตอบกลับไปว่า ”งั้นลองห่างกันดูซัก 1 อาทิตย์ไหม เผื่อว่าอะไรจะดีขึ้น ถ้าหลังจากนี้คิดว่ายังรักกันก็โทรมา ถ้าคิดว่าทำใจเรื่องระหว่างเราได้ก็ไม่โทรมา” วันนั้นเราต่างเจ็บกันทั้งคู่ และเราก็เลิกกันหลังจากนั้น! ฉันเจอเค้าอีกครั้งตอนนี้เค้ากำลังจะติดยศร้อยตรี และได้เจอคนที่คู่ควรกับเค้าซะที เธอคนนั้นเป็นพยาบาลประจำโรงพยาบาลทหาร ถึงแม้ตอนจบความรักของฉันจะไม่สมหวัง แต่ฉันก็มีความสุขทุกครั้งที่นึกถึงเรื่องราว ที่ครั้งหนึ่งฉันได้รักเค้า ได้รู้จักเค้าคนนี้ เพราะความทรงจำที่ดีระหว่างเรานั้นมันจะติดอยู่ในใจฉันตลอดไป หากคุณเป็นคนหนึ่งที่มีความรักอย่างฉัน อย่าให้ตอนจบนั้นเป็นเหมือนฉันเลย หากไม่หนักหนาจนเกินไป จงเข้าใจในคนที่คุณรัก อย่าใช้อารมณ์มาตัดสินปัญหา จงใช้เหตุผลในทุกเรื่อง และเชื่อเถอะว่า คนเราไม่ได้เหมือนเดิมกันตลอดไป มันย่อมต้องมีการเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ดั่งเช่นใบไม้ที่มักจะผลัดใบเมื่อถึงฤดูกาล
.........................................................................................................
... Mizz You เพื่อนๆๆทุกคนนะคับ ... ... บอกเพื่อนๆ แวะมาชมกันมั้งนะคับ ... ... มีผิดพลาดตรงไหนก้อบอกได้นะคับ ...
+++ เพื่อนๆๆอ่านหนังสือเยอะๆๆนะคับ +++
+++ ดูแลสุขภาพตัวเองกันด้วยนะ +++
... อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ...
แร้วก้อร๊ากปุ๋ยมากที่สุดเรยน๊า ที่รักส์ .... 12 November - เม็ดทรายในกำมือเทอ -หากจะถามว่า รักเธอแค่ไหน
ให้ลองกอบเม็ดทรายแล้วนับดู ความรักฉันมากมาย.... ...เท่าเม็ดทรายที่เธอถืออยู่ เธอคงรู้ว่ามันนับไม่หมด ...ฉันรักเธอจนลืมรักตัวเอง ความรักของเธอทำให้ฉันร้องไห้ ทุ่มเทรักไปเท่าไหร่ ที่ได้กลับคืน คือน้ำตา อยากถามเธอว่า รักฉันบ้างไหม แค่หนึ่งเม็ดทราย ทำไมดูน้อยกว่ารักของเธอ ........แต่ก็ยังหวัง ยังคงรักเธออยู่เสมอ ความรักที่มี่ให้เธอ เหมือนเม็ดทรายอยู่คู่ทะเล ........แต่ก็ยังหวัง ยังคงรักเธออยู่เสมอ ความรักที่มีให้เธอ เหมือนเม็ดทรายอยู่คู่ทะเล ......แต่ก็ยังหวัง ยังรักเธออยู่เสมอ แม้ความรักของเธอ เหมือนเม็ดทรายจมหายในท้องทะเล ..........................................................................................................
... เพื่อนๆเม้นให้ด้วยนะคับ ...
... ทำการบ้านด้วยนะคับ ...
... อ่านภาษาไทยกันด้วย วันจันทร์สอบนะคับ ...
... ดูแลสุขภาพตัวเองกันด้วยนะ ...
... ปายแระ ...
[M] i s [S] - [Y]o[U] 5 November ประวัติอินุยาฉะอินุยาฉะ เด็กหนุ่มครึ่งปิศาจที่มีแม่เป็นมนุษย์ เป็นคนตรงไม่เคยเชื่อใจใคร ไม่ละเอียดอ่อน ต้องการลูกแก้วอสูรเพื่อจะเป็นปิศาจที่สมบูรณ์ มีดาบเขี้ยวอสูรที่สามารถฆ่าปิศาจได้เป็นร้อย เป็นของที่บิดาเหลือไว้ให้เพื่อปกป้องตนเองและผนึกเลือดอสูร ในคืนที่พระจันทร์หายลับไปจากท้องฟ้า อินุยาฉะจะไม่มีพลังปิศาจทำให้ต้องซ่อนตัว เพื่อการมีชีวิตรอด
ฮิคุราชิ คาโงเมะ เธอคือคิเคียวกลับชาติมาเกิด และได้ย้อนเวลามาที่โลกยุคสงครามเมื่อ500ปีก่อน เป็นคนที่ตรงไปตรงมา สดใสร่าเริง คาโงเมะต้องเดินทางไปกับอินุยาฉะเพื่อตามหาเศษลูกแก้วอสูรคาโกเมะมีพลังพิเศษในการมองเห็นเศษลูกแก้วอสูรและชำระให้บริสุทธิ์ได้ ใช้ธนูเป็นอาวุธในการต่อสู้กับพวกปิศาจ คิเคียว มิโกะที่เป็นคนยิงธนูตรึงอินุยาฉะไว้ที่ต้นไม้โกชินโปคุ และได้ตายไปพร้อมกันโดยเผาลูกแก้วอสูรไปด้วย เดิมทีเธอเป็นมิโกะผู้ดูแลลูกแก้วอสูร เป็นคนสวยมาก สุขุม เรีบยร้อย ใจดี และก็รักกับอินุยาฉะ แต่ถูกปิศาจที่ชื่อนาราคุทำให้ต้องมาฆ่ากันเอง 50ปีผ่านไป คิเคียวถูกปลุกให้ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง กับความแค้นที่มีต่ออินุยาฉะ เธอต้องใช้วิญญาณของคนอื่นเพื่อให้ตนเองมีชีวิตอยู่ อาวุธที่ใช้คือธนู มีพลังวิญญาณในการกำจัดปิศาจที่ชั่วร้าย มิโรคุ เป็นนักบวชปราบปิศาจ ที่มือขวามีช่องว่างแห่งลมที่สามารถดูดทุกสิ่งทุกอย่างได้ ตระกูลของเขาถูกปิศาจนาราคุสาปไว้ตั้งแต่รุ่นปู่ และเมื่อถึงเวลามิโรคุจะต้องถูกช่องว่างแห่งลมดูดเข้าไปเหมือนกับปู่และพ่อของเขา เขาจึงต้องออกเดินทางเพื่อตามหาและฆ่านาราคุให้ได้ ไม่งั้นคำสาปจะไม่หมดไป มิโรคุเป็นคนเจ้าชู้ ที่เห็นผู้หญิงสวยๆเป็นไม่ได้ ต้องไปขอให้ทำลูกให้ทุกที เมื่อมาพบกับอินุยาฉะและคาโงเมะจึงออกเดินทางไปด้วยกัน ซังโกะ เป็นนักล่าปิศาจ มีครั้งหนึ่งที่พรรคพวกของเธอ ถูกเรียกให้ไปกำจัดปิศาจแต่นั่นเป็นกับดักของนาราคุ ทำให้พ่อและญาติพี่น้องของซังโกะต้องตายไป ด้วยฝีมือของน้องชายตนเองที่ถูกบงการอยู่ ซังโกะเองก็พยายามที่จะช่วยน้องชาย แต่ก็ทำไม่สำเร็จ ซังโกะจึงได้ร่วมเดินทางไปกับพวกอินุยาฉะเพื่อตามล่านาราคุ หมู่บ้านที่ซังโกะอยู่เป็นต้นกำเนิดของลูกแก้วสี่วิญญาณ อาวุธของซังโกะก็คือกระดูกบิน และมีสัตว์เลี้ยงชื่อคิราร่าเป็นแมวปิศาจ สามารถแปลงร่างเป็นแมวยักษ์ได้ในการต่อสู้ ชิปโป เป็นลูกของปิศาจจิ้งจอก พ่อแม่ถูกพี่น้องอสูรสายฟ้าฆ่าตาย และได้อินุยาฉะมาช่วยแก้แค้นให้ ชิปโปจึงถือเป็นผู้มีพระคุณ และร่วมเดินทางมากับพวกอินุยาฉะตลอด แต่ดูเหมือนจะสนิทกับคาโงเมะมากกว่า ถูกอินุยาฉะแกล้งบ่อยๆ มีวิชาแปลงร่างได้ ชอบวาดภาพระบายสี ถึงจะยังเป็นเด็กแต่บางครั้งก็กล้าหาญไม่เบาเลยล่ะ คิราร่า เป็นสัตว์คู่ใจของซังโกะ คิราร่าได้อาศัยอยู่ในหมู่บ้านของซังโกะตั้งแต่ซังโกะยังไม่เกิด และยังมีคนเชื่อว่าคิราร่ายังเคยเป็นสัตว์คู่ใจของมิโกะ มิโดริโกะ ผู้ที่เคยปกป้องหมู่บ้านจากพวกปีศาจ คิราร่านั้นมี 2 ร่าง ร่างหนึ่งคือแมวตัวเล็กๆน่ารัก แต่อีกร่างหนึ่งคือแมวปีศาจที่มีร่างกายใหญ่โต สามารถลอยได้ และนอกจากเป็นแมวคู่ใจของซังโกะแล้วคิราร่ายังเป็นพาหนะให้พวกซังโกะขี่ได้อีกด้วย เส็ชโชมารุ พี่ชายต่างมารดาของอินุยาฉะ เกลียดพวกมนุษย์ และเกลียดครึ่งอสูรอย่างอินุยาฉะมาก โดยเฉพาะเมื่ออินุยาฉะได้รับดาบเขี้ยวอสูร และตนเองกลับได้ดาบเขี้ยวฟ้าฟื้น ดาบที่ไม่สามารถใช้ฆ่าคนได้ เป็นคนที่นิ่ง เย็นชาและเลือดเย็น มีจาเก็นปิศาจรับใช้เป็นผู้ติดตาม ดาบอีกเล่มที่ใช้เป็นอาวุธในการต่อสู้คือดาบมารสมิง คันนะ เด็กผู้หญิงตัวเล็กในชุดสีขาว ที่ไม่ค่อยพูด เป็นร่างแบ่งภาคของนาราคุ เป็นคนที่นาราคุเชื่อใจมากที่สุด คันนะจะมีกระจกหนึ่งบานที่ใช้ดูและติดตามพวกอินุยาฉะ โกฮักคุ แต่เดิมเขาเป็นคนปราบปีศาจแต่ถูกนาราคุบงการ จึงทำให้เขาลงมือฆ่าพ่อและทำร้ายพี่สาวของเขา หลังจากนั้นนาราคุก็ลบความจำของเขา ทำให้เขาจำเรื่องทั้งหมดไม่ได้เลยและยังถูกนาราคุนำไปเป็นสมุนอีก ที่กลางหลังของโกฮักคุนั้นมีเศษลูกแก้วอสูรอยู่หนึ่งชิ้นหากเอาออกเมื่อใดโกฮาคุก็จะตายทันที คาเอเดะ น้องสาวของคิเคียวเป็นมิโกะ ที่ดูแลหมู่บ้านและคอยให้คำแนะนำต่างๆแก่พวกอินุยาฉะ โคงะ หัวหน้าของเผ่าหมาป่าอสูร เป็นคู่กัดกับอินุยาฉะบ่อยๆ เพราะชอบมาจีบคาโงเมะ โคงะเองก็ตามล่านาราคุเหมือนกัน เพราะนาราคุได้ฆ่าพรรคพวกของโคงะไป โคงะจะมีเศษลูกแก้วอสูรฝังอยู่ที่แขนขวาและขาทั้ง2ข้าง โอนิคุโมะ เป็นโจรป่าที่ได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัสเพราะได้สู้กับเมืองข้างๆ แต่ในขณะที่กำลังใกล้ตาย คิเคียวมิโกะสาวได้ช่วยชีวิตเอาไว้ โอนิคุโมะนั้นได้หลงรักคิเคียวอย่างสุดหัวใจ แต่ด้วยสันดานเดิมจึงคิดที่จะให้คิเคียวมีจิตใจที่มีแต่ความเคียดแค้นเพื่อให้ลูกแก้วอสูรที่คิเคียวถืออยู่เต็มไปด้วยความชั่วร้าย จึงขายพลังวิญญาณให้กับพวกปีศาจและได้ร่างใหม่ที่มีชื่อว่า นาราคุ นาราคุ แต่เดิมเป็นอดีตโจรป่าชื่อโอนิงูโมะที่ถูกไฟครอก และคิเคียวได้ช่วยชีวิตไว้ โอนิงูโมะนั้นหลงรักและต้องการตัวของคิเคียวกับลูกแก้วอสูรจึงได้ขายวิญญาณของตนเองให้กับปีศาจ เพื่อแลกกับร่างกายที่เป็นอิสระ จนกลายมาเป็นนาราคุ นาราคุนั้นจะใช้หนังลิงปกคลุมตัว มีแมลงพิษไซเมียวโชคอยติดตาม คากุระ เป็น ร่างแบ่งภาคของนาราคุ เป็นปิศาจที่ควบคุมและใช้ลมเป็นอาวุธ "ระบำดาบวายุ" คากุระนั้นต้องการเป็นอิสระจากนาราคุ แต่สุดท้ายเธอก็ต้องตายด้วยฝีมือของนาราคุ ฮักคุโดชิ เป็นร่างแบ่งภาคของนาราคุคล้ายๆกับคากุระ ตอนแรกๆก็ซื่อสัตย์กับนาราคุดีแต่ตอนหลังนึกจะกำจัดนาราคุแล้วขึ้นเป็นใหญ่เองแต่สุดท้ายก็ถูกนาราคุกำจัดซะเอง ไซเมียวโช เป็นแมลงที่มาจากขุมนรก มีพิษร้ายแรง ถูกนาราคุนำมาใช้ประโยชน์ในการทำลายแผลแห่งลมของมิโรคุ โดยเมื่อไหร่ที่มิโรคุใช้แผลแห่งลม ไซเมียวโชก็จะถูกปล่อยออกมาพร้อมกับบินเข้าไปในแผลแห่งลมทันทีและนอกจากจะทำลายแผลแห่งลมของมิโรคุได้แล้วไซเมียวโชยังสามารถสะกดรอยตามคนให้นาราคุได้อีกด้วย เมียวกะ เป็นปิศาจหมัด ผู้ให้คำแนะนำเรื่องต่างๆแก่อินุยาฉะ แต่เดิมเป็นผู้ติดตามท่านพ่อของอินุยาฉะ ปู่หมัดเมียวกะติดนิสัยอยู่อย่างหนึ่งคือ พอมีเรื่องอันตรายเมื่อไหร่จะหายไปเป็นคนแรกทันที ริน แต่เดิมเธอเป็นลูกชาวบ้านธรรมดาแต่เธอต้องมาเห็นพ่อแม่ของเธอถูกหมาป่าฆ่าตายไปต่อหน้าต่อตาเธอจึงช็อคและทำให้พูดไม่ได้ ต่อมาเธอก็ถูกหมาป่าฆ่าตายแต่ถูกเส็ชโชมารุที่เดินผ่านมาใช้ดาบเขี้ยวฟ้าฟื้นช่วยชีวิตไว้ หลังจากรอดจากความตายมาได้เธอก็พูดได้แถมยังพูดมากอีกซะด้วยซึ่งต่างจากเมื่อก่อนลิบลับ เป็นคนที่ร่าเริง รินจะคอยติดตามไปกับเส็ชโชมารุตลอด จาเก็น ผู้ติดตามของเส็ชโชมารุ รักและเทิดทูนบูชาเส็ชโชมารุมาก ถึงแม้ว่าเส็ชโชมารุจะเย็นชาใส่แค่ไหนก็ตาม โทโตไซ เป็นช่างตีดาบฝีมือเยี่ยม เป็นผู้ตีดาบเขี้ยวอสูรของอินุยาฉะ และดาบเขี้ยวฟ้าฟื้นของเส็ชโชมารุ ปู่เมียวกะมักจะมาหลบภัยอยู่ด้วยบ่อยๆ นักรบทั้ง7 ประกอบด้วย บังโกซึ เคียวโกซึ คินโกซึ มูโกซึ จาโกซึ เร็นโกซึ ซุยโกซึ แต่เดิมพวกเขาเป็นมนุษย์ซึ่งรับจ้างฆ่าคนแต่แล้วก็ถูกฆ่าตายซะเอง หลังจากที่ตายแล้วพวกคนที่ฆ่าก็นำไปฝัง แต่นาราคุกลับนำเศษลูกแก้วมาใส่ในตัวพวกเขาทำให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา บังโกซึ เป็น1ใน7นักรบซึ่งเปรียบเสมือนพี่ชายคนโตของกลุ่ม เป็นคนรักพวกพ้องมาก คิดจะแก้แค้นให้พวกพ้องที่ตายไป สุดท้ายต้องตายเพราะโดนอินุยาฉะฆ่า เคียวโกซึ เป็น1ใน7นักรบ มีร่างกายใหญ่โตมาก หลังจากที่ตายไปแล้วก็ถูกนาราคุนำเศษลูกแก้วใส่ไปที่หน้าผากจึงฟื้นคืนชีพมาเป็นปีศาจ สุดท้ายก็ถูกโคงะฆ่าตายโดยการจกเอาเศษลูกแก้วออกมาจากหน้าผาก คินโกซึ เป็น1ใน7นักรบ มีร่างกายเป็นเหล็กทั้งตัวและใหญ่โตไม่แพ้เคียวโกซึเลย หลังจากที่ตายไปแล้วก็ถูกนาราคุนำเศษลูกแก้วใส่ไปที่คอ แต่สุดท้ายก็ต้องตายด้วยมือของอินุยาฉะ มูโกซึ เป็น1ใน7นักรบ มีหน้าตาที่น่าเกลียด เป็นผู้ใช้พิษ พิษของเขาสามารถทำให้คนตายได้ภายใน1ชั่วโมง ถูกนาราคุนำเศษลูกแก้วมาใส่ไว้ที่คอ สุดท้ายก็โดนเส็ชโชมารุที่ตามกลิ่นไอปีศาจมาฆ่าตาย จาโกซึ เป็น1ใน7นักรบ ดูเหมือนว่าจะเป็นครึ่งชายครึ่งหญิงหรือที่เรียกกันว่าตุ๊ดน่ะ มีเศษลูกแก้วอยู่ที่คอ มีดาบกระดูกงูเป็นอาวุธ หลงรักอินุยาฉะจนหัวปลักหัวปลำ มีความซื่อสัตย์เป็นเลิศแต่สุดท้ายก็ต้องมาตายเพราะโดนพวกพ้องด้วยกันหักหลัง เร็นโกซึ เป็น1ใน7นักรบ แต่เดิมมีเศษลูกแก้วอยู่ที่คอ แต่ต่อมามีเพิ่มมาอีก2ชิ้นซึ่งได้มาจากคินโกซึและจาโกซึ คิดจะทรยศพวกพ้องของตนเอง แต่สุดท้ายต้องถูกบังโกซึฆ่าตายเพราะโดนจับได้ว่าคิดจะทรยศ ซุยโกซึ เป็น1ใน7นักรบ เป็นผู้ที่มี2บุคคลิกในคนเดียวกัน บุคคลิกหนึ่งคือเป็นหมอที่ทีความมีเมตตา ช่วยเหลือคน แต่อีกบุคคลิกหนึ่งคือเป็นผู้ที่มีจิตใจโหดร้ายเห็นชีวิตคนเหมือนผักปลา ปกติแล้วจะถูกซุยโกซึที่มีจิตใจดีกดไว้อยู่แต่พอโมโหขึ้นมาซุยโกซึอีกคนหนึ่งก็จะปรากฎณ์ตัวออกมา สุดท้ายก็ขอร้องให้คิเคียวฆ่าตนซะเพราะไม่อยากให้ใครต้องตายเพราะตนอีกแล้ว 30 October วันที่ 2 กะสิ่งดีๆๆ วันที่ 2 แร้วอ่ะดิ ... ก้อยังมะรุจาทำอารายเพิ่มดี ... ก้อคงเพราะทำมะเปนเรยมะรุจาทำอะไรดี
คิดถึงเค้า แต่มะรุทำไงดี ได้แต่ฝากบอกกะกลอนนี้ ... (ปายเอาในเวปมา)
คิดถึงทำไม
ถ้าตอบได้คงไม่คิดถึง ถ้าค้นหาเหตุผล เจอสักครั้งหนึ่ง คงมีสักทางหนึ่ง ตัดความคิดถึงออกไป แต่นี่ไม่เคยรู้ ว่าใจที่มีอยู่ล่องลอยไปไหน รู้แต่ว่ามันอยู่ทุกที่ ที่เธอไป แล้วจะยังคิดถึงทำไม ก็ไม่รู้เช่นกัน เอาเป็นว่าคิดถึงไปก่อน อย่าตัดถอน ความอาทรของใจฉัน อย่าถามไถ่ต่อว่ากัน ถ้าจะคิดถึงเธอทุกวัน โดยไม่รู้เช่นกันว่าทำไม 29 October วันแรกเปนปายด้วยดี โรงเรียนก้อเปิดกานแร้วอ่ะดิ ... เพิ่งทำ (เพิ่งคิดอยากจาทำกะเค้าบ้าง) ... แต่ทำไงดี ยังทำมะค่อยถูกเรย ครายทำถูกช่วยสอนๆๆกานหน่อยน๊า ... รูปตัวเองก้อมะเคยถ่าย - -" ซวยเยย
ผิดพลาดตรงไหนก้อบอกกานได้นะคับ
คอมเม้นให้ด้วยนะ ... ครายมะเม้นขอให้ ... (มะอยากพูด)
... พอแระ ...
เริ่มวันแรกที่สดใส อัพวันละนิด ... จิดแจ่มใส
วันแรกเปนปายด้วยดี ขอหั้ยดีขึ้นเรื่อยๆ ...
|
|
||||||||||||
|
|
